Niemand is zo arm als de doden

2 september 2016

Door António Lobo Antunes Ik weet niet of je al dood bent. Ik schrijf dit in de trein van Montpellier naar Parijs, in een schokkerig handschrift vanwege het schommelen van de wagon, en ik weet niet […]

De schepen

11 augustus 2016

In plaats van een column  van António Lobo Antunes, ditmaal een kort fragment uit zijn roman As naus (De schepen), waarin Brazilië de hoofdrol speelt. Het boek is een soort keerzijde van het beroemde epos […]

De geur van de aarde in Afrika

15 juli 2016

Door António Lobo Antunes Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik ergens anders thuishoorde. Ik snapte de woorden niet die ze tegen me zeiden en ik vond het gek dat de mensen niet hoorden […]

De beste is de enige goede

24 juni 2016

Door António Lobo Antunes Eigenlijk ben ik helemaal geen schrijver, want wat ik doe is niet schrijven, maar beter luisteren. Ik ga zitten en wacht tot de stemmen beginnen. Ze cirkelen om mij heen, soms sterker, […]

De stoel van de tandarts

12 juni 2016

Door António Lobo Antunes Wat mij, na het opdrogen van de mysterieuze en onbereikbare  bron waaruit mijn boeken opwellen, de meeste angst bezorgt, is de stoel van een tandarts. Ik heb in mijn leven moeilijke […]

Souvenir From Lisbon

23 mei 2016

Door António Lobo Antunes Wat zou ik verloren hebben in de Rua dos Baldaques? Ik ken die straat nauwelijks (af en toe rijd ik er met de auto doorheen) en toch, ik weet niet waarom, […]

Want een schrijver sterft niet zo!

9 mei 2016

Door António Lobo Antunes Ik wil niemand hier hebben. Ik wil alleen blijven om over alles na te denken, mijn ziekte, mijn sterfelijkheid, mijn schrik. Hoe vaak ik ook herhaalde       − Een […]

Er komt een moment

2 mei 2016

  Door António Lobo Antunes   Er komt een moment dat je met de dood begint om te gaan alsof het een oude vriend is: iemand die ergens in een stoel zit zonder een mens […]

Het leven van vrouwen

29 maart 2016

  António Lobo Antunes     Wat er met me gebeurd is, dat ik geen zin meer heb in seks met mijn man? Mijn vriendinnen zeggen allemaal dat dat na vijf jaar huwelijk normaal is, […]

De witte duif

2 maart 2016

Door António Lobo Antunes     De buurt waar ik woon in Lissabon is net een dorp. Je hebt er kruideniers, slagers en bakkers, kappers, een heleboel eettenten, schoenmakers, naaisters, garen-en-bandwinkels. Er wonen geen rijke […]

António Lobo Antunes

2 maart 2016

  António Lobo Antunes (Lissabon, 1942) debuteerde in 1979 met Memória de Elefante en heeft sindsdien eenendertig boeken  gepubliceerd, waarvan er tien zijn vertaald in het Nederlands. Hij schrijft columns, (crónicas) voor het Portugese tijdschrift […]

Zijn we dikke vrienden of niet?

29 februari 2016

  Door António Lobo Antunes   Hij noemt mij peetoom, Joost mag weten waarom: alleen hijzelf kent de redenen. Hij heeft een fors aantal jaren gezeten, veertien of vijftien, wegens het dealen en gebruiken van […]

De ontmoeting

24 februari 2016

Column door António Lobo Antunes Ik tel tot honderd, en als je dan nog niet hier bent ga ik weg. Honderd, en je bent er niet. Ik tel van honderd tot een, en als je […]

Hoe u mij moet lezen

1 februari 2016

  Ik eis dat de lezer een stem heeft Door António Lobo Antunes Telkens als iemand zegt dat hij een boek van mij heeft gelezen, ben ik hevig teleurgesteld door de vergissing die hij maakt. […]

1 3 4 5