Ana Martins Marques – Twee gedichten

De Braziliaanse dichteres Ana Martins Marques (Belo Horizonte, 1977) debuteerde in 2009 met A vida submarina. Haar derde dichtbundel, O livro das semelhanças (2015), waaruit onderstaande gedichten afkomstig zijn, won in 2016 de Prémio Oceanos. 

Huizen zijn van buren
landen van vreemdelingen
kinderen zijn van vrouwen
die geen kinderen wilden
reizen zijn van degenen
die hun dorp nooit hebben verlaten
zoals foto’s rechtens toebehoren
aan wie niet op de foto staat
— zo behoort liefde toe aan wie eenzaam is.

*

As casas pertencem aos vizinhos
os países, aos estrangeiros
os filhos são das mulheres
que não quiseram filhos
as viagens são daqueles
que nunca deixaram sua aldeia
como as fotografias por direito pertencem
aos que não saíram na fotografia
— é dos solitários o amor

Een dag

We sliepen niet;
we dachten dat de nacht
kon worden vervangen door koffie
en dat was ook zo

onze hoofden bolrond
in de maneschijn

een eettentje dat nog laat open was
en knalrode soep in zijn hart droeg
was onze redding

jij had munten in je zak
uit drie verschillende landen

toen werd het ochtend als op het omslag
van een boek

we praatten alsof we bijschriften
schreven

we wilden zo graag
zo weinig

op het laatste moment
namen we de bus

we zaten
naast elkaar
als in een tweetalige
uitgave

*

Um dia

Não dormimos;
acreditamos que a noite
poderia ser substituída por cafés
e foi

as cabeças sob a lua
redondas

salvou-nos o pequeno restaurante aberto até tão tarde
guardando no seu coração uma sopa vermelho
vivo

você levava nos bolsos
moedas de três países

logo amanheceu como na capa
de um caderno

falávamos como se legendássemos
fotografias

queríamos tanto
tão pouco

tomamos o ônibus
no último minuto

viajamos
lado a lado
como numa edição
bilíngue

Uit: O livro das semelhanças (2015)

Vertaling Marilyn Suy
Foto’s Ana Carvalho