Zon & Zeer – Extra! – Sybren Polet

9 februari 2018

Door Harrie Lemmens Onlangs werd bekend dat de Stichting Sybren Polet een nieuwe oeuvreprijs in het leven heeft geroepen, bestemd voor oorspronkelijk Nederlandse experimentele literatuur. De in 2015 overleden schrijver was een groot liefhebber en […]

Kinderjaren – António Lobo Antunes

22 september 2017

Hondenleven   Ik heb altijd een moeilijke relatie gehad met mijn moeder. Dat begon al meteen bij mijn geboorte (ik ben de oudste) toen ik haar bijna de dood injoeg door een eclampsie (ze vertelde […]

Het zou tranen moeten regenen

20 maart 2017

Column António Lobo Antunes ’s Middags ga ik eten in een heel sterrenstelsel van restaurantjes rond de plek waar ik schrijf, sommige met een piepklein terras van twee of drie tafeltjes op het trottoir, ijzeren […]

Alleen de doden kennen Mafra

22 februari 2017

Column António Lobo Antunes Nog steeds vind ik het vervelend door Mafra te komen, Mafra en de hele streek rondom waar ik als cadet de eerste maanden beleefde van de ellende die mij op een […]

António Lobo Antunes krijgt oeuvreprijs

10 februari 2017

Op 7 februari jl. werd bekendgemaakt dat António Lobo Antunes de prijs Vida e Obra 2017 ontvangt van de Sociedade Portuguesa de Autores (SPA). Deze Portugese vereniging van schrijvers reikt elk jaar prijzen uit in […]

De rijkste man van de wereld

13 januari 2017

Column António Lobo Antunes Ik heb de rijkste man van de wereld leren kennen toen ik als psychiater begon te werken in Hospital Miguel Bombarda. Hij zat daar al jaren, een lange knappe man van […]

Elk geval is er een

16 december 2016

Door António Lobo Antunes Met de lente begint er van alles bij me binnen te zeilen door het raam, warmte, stof, de overbuurman die op zijn balkon in korte broek en slippers de krant zit […]

Reis naar het einde – António Lobo Antunes

25 november 2016

Leesfragment – Zoals altijd als hij niet kon slapen, begonnen de gekken uit zijn kinderjaren, de zachtaardige, bescheiden, verontwaardigde, tegenstribbelende gekken uit zijn kinderjaren een voor een door het donker voorbij te trekken, een zowel […]

De schommel

18 november 2016

Door António Lobo Antunes Ze draaide de gaspitten van het fornuis open en ging op de bank zitten wachten. Ze rook niets: zou ze een raam vergeten hebben dicht te doen? Ze liep naar de […]

Carlitos

28 oktober 2016

Door António Lobo Antunes Mijn moeder vraagt me altijd ‘Wanneer trouw je nou eens?’ en terwijl mijn vader over zijn krant heen kijkt wachten ze op mijn antwoord, ik zeg ‘Als ik de ware vind’ […]

Tractaat der schemering

30 september 2016

Door António Lobo Antunes  En nu is het donker en ik heb er niets van gemerkt. Nog geen minuut geleden zat ik hier rustig op mijn gemak en was het nog licht, de groenteboer open, […]

Niemand is zo arm als de doden

2 september 2016

Door António Lobo Antunes Ik weet niet of je al dood bent. Ik schrijf dit in de trein van Montpellier naar Parijs, in een schokkerig handschrift vanwege het schommelen van de wagon, en ik weet niet […]

De schepen

11 augustus 2016

In plaats van een column  van António Lobo Antunes, ditmaal een kort fragment uit zijn roman As naus (De schepen), waarin Brazilië de hoofdrol speelt. Het boek is een soort keerzijde van het beroemde epos […]

De geur van de aarde in Afrika

15 juli 2016

Door António Lobo Antunes Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik ergens anders thuishoorde. Ik snapte de woorden niet die ze tegen me zeiden en ik vond het gek dat de mensen niet hoorden […]

1 2