Verborgen tranen – Florbela Espanca

Florbela Espanca (1894-1930) is vooral bekend om haar sonnetten en haar feministische geschriften en wordt ook wel “de koningin van het verlangen, van hunkering, van onvervulde dromen” genoemd. Ze pleegde zelfmoord in 1930, op haar 36e verjaardag.

Verborgen tranen

Wanneer ik mijmer over vroeger tijden,
Waarin ik lachte en liefde kon geven,
Lijkt mijn heden zich voor mij uit te breiden
Tot andere sferen, een ander leven…

En mijn droef gekwelde lippen beven,
Terwijl ze ooit zich zingend verblijdden
En steeds alle ernst konden vermijden,
Zo triest in eenzaamheid nu gedreven!

Ik staar naar wat niet meer bestaat…
En mijn ivoorwit kloostergelaat
Wordt als een meer, sereen en iel…

En niemand ziet door mijn masker heen
De tranen die ik lijkbleek ween
Wellen en vallen diep in mijn ziel!

Lágrimas ocultas

Se me ponho a cismar em outras eras
Em que ri e cantei, em que era q’rida,
Parece-me que foi noutras esferas,
Parece-me que foi numa outra vida…

E a minha triste boca dolorida
Que dantes tinha o rir das Primaveras,
Esbate as linhas graves e severas
E cai num abandono de esquecida!

E fico, pensativa, olhando o vago…
Toma a brandura plácida dum lago
O meu rosto de monja de marfim…

E as lágrimas que choro, branca e calma,
Ninguém as vê brotar dentro da alma!
Ninguém as vê cair dentro de mim!

Vertaling Harrie Lemmens
Foto Ana Carvalho

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.