Florbela Espanca 8 december

Vandaag, 8 december, is het precies honderdvierentwintig jaar geleden dat Florbela Espanca geboren werd in Évora, en achtentachtig jaar dat ze stierf in Matosinhos, ten noorden van Porto. Een tragisch leven dat tragisch eindigde met zelfmoord. Voor meer informatie zie hier. Ze is vooral bekend om haar sonnetten, die menig fadozanger inspireerden omdat ze zo ongelooflijk emotioneel zijn. Hier een zelfportret.

IK

Ik ben de vrouw die doelloos ronddwaalt,

ik ben de vrouw die stuurloos is,

de zuster van de droom, vol droefenis:

de kruisdood heeft mijn lot bepaald…

/

Het sterke en bittere noodlot maalt

mijn schaduw, die verzwakt en ijl is,

barbaars tot dood en nagedachtenis!

Een ziel die zinloos van haar rouw verhaalt…!





Ik ben de vrouw die niemand ooit ontwaart…

Die iedereen triest noemt, ook al is dat schijn…

Die zonder reden huilt en nooit bedaart…





Misschien ben ik slechts Iemands visioen,

een droom van Iemand die bij mij moest zijn,

maar die verzuimd heeft om dat ook te doen!

EU

Eu sou a que no mundo anda perdida,

Eu sou a que na vida não tem norte,

Sou a irmã do Sonho, e desta sorte

Sou a crucificada… a dolorida…





Sombra de névoa ténue e esvaecida,

E que o destino amargo, triste e forte,

Impele brutalmente para a morte!

Alma de luto sempre incompreendida!…





Sou aquela que passa e ninguém vê…

Sou a que chamam triste sem o ser…

Sou a que chora sem saber porquê…





Sou talvez a visão que Alguém sonhou,

Alguém que veio ao mundo pra me ver

E que nunca na vida me encontrou!





Vertaling Harrie Lemmens

Foto’s  Ana Carvalho

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.