Een glas woede – Raduan Nassar

Na het fragment uit Bijbelse landbouw publiceren we nu een stukje uit de pas vertaalde novelle Een glas woede van Raduan Nassar.

Dit boek gaat over de psychologie van een stel, hun gesprekken, hun ruzies, hun intieme momenten. In dit fragment heeft de mannelijke hoofdpersoon ontdekt dat mieren een stuk uit de heg hebben gevreten en ontsteekt hij in woede. Uitgeverij Prometheus beschrijft de dialogen in het boek als “erotisch, zinderend, agressief en heftig”.

 

“… ik lag overhoop met de knoop in mijn kop, met krampen, met de vreselijke kronkelingen van een venijnige congestie, met de dingen die lagen te gisten in het hol van mijn maag, alle dingen die buiten mij bestonden en die mijn mieren stukje bij beetje aandroegen, en het waren geweldige sjouwers die kutbeesten, echt uitmuntend, en die verdomde insecten waren door alle gaten in me binnengedrongen, door mijn ogen, mijn neus, mijn oren, vooral door het gat van mijn oren! en iemand moest daarvoor opdraaien, er draait altijd iemand voor iets op, of je wilt of niet, dat is een van de grondregels van het bestaan en het was de spontane pijler van mijn woede (als het niet de grootste opluchting voor mijn schuldgevoel was), nou ja, hoe het ook zij, zelfs met de blikken die ik voelde branden – de mopperogen van dona Mariana schoten vuur en achter een struik had ik al de knikkende knieën van seu Antônio ontwaard – zelfs met die blikken verhitte ik mijn borst nog wat verder en deed twee stappen in haar richting, en zij moet daar een zekere ernst in hebben opgemerkt, daar was ze slim genoeg voor, en uitgekookt was ze ook, het zeikwijf, want ineens zette ze haar handen in de zij, haar gezicht vertrok tot twee uitdagende ogen en sarcastische mondhoeken, en daarnaast trok ze kwistig andere goedkope bekken, maar dat was niet eens nodig want ik kon me toch al niet meer beheersen ‘jij, jij’ barstte ik los ‘jij schijtjournalistje’ spuwde ik mijn gal in golven, maar ze bleef ijskoud staan daar naast haar auto, wreef alleen met haar kontje over de klink, en ze lachte, het zeikwijf, een ‘ha-ha-ha’ dat ik tegelijk wel en niet verwachtte, ze probeerde me van de wijs te brengen maar ik ging gewoon door ‘wat wil jij mij nou leren journalistje van niks? wat wil jij mij nou leren terwijl je het kleine beetje dat je weet van mij hebt geleerd, van mij…”

 

Een glas woede (Um copo de cólera)
Raduan Nassar
Vertaald door Harrie Lemmens
Uitgeverij Prometheus, 2017
80 blz.
ISBN 9789044634327

Omslagfoto: Ana Carvalho

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*