Zon & Zeer – Stadje

b6473598076b8b32ea5f239d9db3462e_400x400Door Harrie Lemmens

Net zoals alle vliegtuigmaatschappijen wijst ook Transavia zijn passagiers op de schoonheid van andere landen en steden. Per slot van rekening moet er gereisd worden. En dus zag ik onlangs onderweg naar Lissabon in het glimmende magazine een foto van Porto begeleid door een korte wervende tekst.

‘Kleine havenstad in het noorden van Portugal.’ Dat begon al goed. Het werd nog beter: ‘schilderachtig stadje met zijn gezellige straatjes…’

Waar komt die drang tot verkleinen toch vandaan? Het lijkt soms alsof in het brein van mijn landgenoten de hele wereld wordt herleid tot madurodamproporties. In zekere zin is die wereld natuurlijk ook een aaneengesloten minigebeuren, waar de Nederlander gezellig kan rondslenteren, zich verbazend over het feit dat er ook buiten de echte wereld, Nederland, geleefd wordt. Schattig, kleurrijk, pittoresk.

Vrouwen die in Porto schoenen kopen, krijgen van de vlijtige verkoopster het verzoek om hun ‘pézinho’ op te tillen. Hun ‘voetje’. Ook als ze een Hollandse maat 46 hebben. Dat is beleefdheid. Het diminutief wordt gebruikt om een gevoel uit te drukken dat positief is, nooit laatdunkend.

Hoe anders is het Nederlandse verkleinwoord. Dat stelt orde op zaken. ‘Beeld je maar niets in, want zoveel stel je ook weer niet voor.’ Porto is voor Tansavia geen stad waar, als je de randgemeenten erbij optelt, de uitgestrekte torenflatparken die de bevolkingsgroei moesten opvangen, meer dan een miljoen mensen wonen en werken, nee, Porto is een kade en koddige bruggetjes (Eiffel!) en een riviertje en lekker gezellig rondstruinen. En niet te vergeten Porto en vinho verde plempen. Een voor toeristisch vermaak ontworpen en ingekleurde ansichtkaart.

Kristien Hemmerechts noemde de forensentrein tussen Lissabon en Cascais ooit een ‘grappig treintje’. Grappig? Treintje? Verkeer wordt zo amusement voor verwende ogen. Amusement zonder realiteitswaarde. Voor de toerist bestaan er immers geen landen, voor de toerist bestaan er slechts decors die zijn opgetrokken voor het eeuwig zelfde toneelstuk waarin hij de hoofdrol speelt. En o wee als de lokale figuranten niet deemoedig buigen voor de gigantische passant. Voor wie ze klein zijn en klein blijven. Tot in de taal toe.

 

zon-en-zeer-stadje

Foto: Ana Carvalho

 

                                                                                                                                    Doem-me a cabeça e o universo.
Mijn hoofd en de wereld doen zeer.
Fernando Pessoa

Um novo sol já vai raiar.
Een nieuwe zon zal stralen.
Vinicius de Moraes

 

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*